گیل آمرد

باحال

صد و چند کیلومتر پایین تر از ارومیه، جایی بین “پیرانشهر” و “میان دوآب” شهری بنام “مهاباد” قرار دارد که گرچه جزو استان آذربایجان غربی است، اما اکثریت مطلق مردم آن از هموطنان کرد ما هستند؛ “زبان فارسی” همراه با یک عشق مشترک بنام “ایران” چیزهایی است که میان کردها و آذری های منطقه ارتباط و دوستی نزدیک برقرار کرده است. نزدیک به چهل کیلومتر دورتر از مهاباد، در میانه ی جاده ای زیبا و نیمه کوهستانی که بسوی “بوکان” می رود، مسیری انحرافی در سینه کش کوه قرار دارد که شما را به سوی غار سهولان هدایت می کند.

پس از خرید بلیط (نفری هزار تومان) شما از تعداد زیادی پله پایین می روید تا به دالانی تنگ و تاریک برسید و از آنجا با کمی پیاده روی به زیباترین قسمت غار، یعنی بخش آبی آن راه پیدا کنید. مساحت غار 2 هکتار و ارتفاع آن از سطح دریا 1751 متر است. تعداد زیادی کبوتر چاهی رنگی و صدایشان که در غار طنین انداز می شود، از اولین چیزهایی است که توجه شما را به خود جلب می کند. آب درون غار بسیار شفاف است و عمق آن در ژرف ترین نقطه به 25 متر می رسد؛ برای رفاه حال کسانی مثل من که با فن شنا آشنایی ندارند، همه مجبورند در هنگام سوار شدن بر قایق، جلیقه نجات تن کنند.

نکته آخر هم اینکه انباشت سنگ های آهکی شکل های بی نظیری مانند “عروس دریایی”، “پای فیل”، “لاکپشت”، “هواپیما” و… را درون غار ایجاد کرده که هنگام قایق سواری، تماشاگران را به خود جلب می کند. ولی نه…نکته آخر اون نبود! نکته آخر اینه که عکس ها نمی توانند 10 درصد از زیبایی غار را هم نمایش دهند؛ حتما خودتان تشریف ببرید و سیاحت کنید.

ضدحال

جاده ارومیه – مهاباد در راستای دریاچه ارومیه قرار دارد و ما که قبلا از عقب نشینی ساحل دریاچه آگاه بودیم، حالا با پدیده ای جدید آشنا شدیم: چیزی نزدیک به 20 کیلومتر از جنوب دریاچه ارومیه نیمه خشک شده است؛ یعنی شما با حوزچه هایی از آب در میان صحرای نمک روبرو هستید. این پدیده ناشی از بستن و انحراف مسیر رودخانه های منتهی به دریاچه ارومیه در همین چهار پنج سال اخیر است.  بالاتر، درجایی که انتهای جاده دریا شناخته می شود و نمی دانم چه کسانی در گذشته، در کمال بی شعوری و حماقت دریاچه را با خاک پر کرده بودند تا از میان آن جاده بزنند هم، حالا دریاچه کاملا خشک شده و شما جاده ای دارید که از وسط صحرای نمک عبور می کند.

بی هیچ مقدمه از شما دعوت می کنم به این پیوند سر بزنید. وبگاه رسمی “سازمان محافظت و احیای دریاچه بالسام” در کشور کانادا. بالسام دریاچه ای متوسط و کاملا معمولی در کشور کانادا است، اما در این سرزمین (مانند بقیه کشورهای پیشرفته) هر دریاچه، یک سازمان محافظت فیزیکی دارد. طبق آنچه در وبگاه سازمان محافظت از دریاچه بالسام نوشته، این سازمان موسسه ای دولتی است که وظایف زیر را برعهده دارد: 

• مدیریت دریاچه
• ساماندهی امکانات گردشگری
• کنترل مرتب کیفیت آب
• انجام گشت های امنیت آب
• کنترل فرسایش
• بازرسی و کنترل بهره برداران از آب دریاچه، ساکنان بومی، و زمین داران
• هوادهی به آب
• کنترل گیاهان آبزی
• لایروبی
• ساخت و مدیریت سدهای مربوط به دریاچه

این یعنی سازمانی که سدسازی می کند، مسوولیت حفاظت از دریاچه را هم برعهده دارد. این یعنی کانادا کشور جهان اول است و ایران کشور جهان سوم.