امیدم هست می‌آیی

بانو فیروزه جمعه‌نیازوا، خوانندۀ اهل خوارزم در کشور ازبکستان، نیازی به معرفی ندارد. ترانه‌هایش را به دو زبانِ ازبکی و فارسی بارها در همین تارنما برای دانلود گذاشته‌ام.

حال و هوای بیشترِ ترانه‌های فارسی‌ِ فیروزه، به سبک آسیای میانه، تاجیکستان، سمرقند و بخارا نزدیک است.

اما فیروزه به‌تازگی ترانه‌ای به نام «امیدم هست می‌آیی» خوانده است که به‌وضوح، از سبک آسیای میانه فاصله گرفته و به ذائقۀ موسیقی ایرانیان نزدیک شده است: ارکستری مدرن با تنظیم ایرانی.

حتی شعر و لهجۀ بانو فیروزه هم در این ترانه کاملا ایرانی است. پیشنهاد می‌کنم این ترانه را به صورت mp3 و با حجم چهار مگابایت دریافت کنید:

امیدم هست می‌آیی فیروزه جمعه‌نیازوا

امیدم هست می‌آیی فیروزه جمعه‌نیازوا (دریافت از پیوند جایگزین)

 

امیدم هست می‌آیی

به روی بالِ کفترهای سرگردان

پیاپی با چکاوک‌‌های این باران

امیدم هست می‌آیی

به رغمِ درد رهایی

این مطلب در فرهنگی ارسال شده است.

9 ديدگاه در “امیدم هست می‌آیی

  1. درود!
    واقعن که به شنیدن می ارزد و باید شنید!
    شنیدم و کیف کردم ممنون از شما

    گیل آمرد:
    درود بر شما.
    ممنون.

  2. سلام
    بچه خودمه مهندس
    میگم اسم ایرانی یا ترکیه ای هرچی سراغ داری برام بگووووو
    ممنونم

    گیل آمرد:
    سلام.
    به به. مبارکه.
    به نظرم پدر و مادرهای ایرانی، هر اسمی که روی بچه هایشان بگذارند، زیباست.
    من هم به عنوان برادر (چون نظر خواستید) پیشنهاد میکنم: نام ایرانی انتخاب کنید.

  3. جناب گیلامرد ما نمیتونیم شما رودر شبکه های مجازی دنبال کنیم؟

    گیل آمرد:
    سلام.
    اگر منظور از شبکه های مجازی، تلگرام و واتس اپ و وایبر هست، چرا هستم. ولی اهل نوشتن نیستم. یعنی از تلگرام و واتس اپ برای ارتباطات روزمره (مثل پیام دادن یا پیام گرفتن) استفاده می کنم.

  4. سلام
    شما برای ما استادید
    اینکه میگم مثل قبل نیست منظورم گیلامرد نبود
    اتفاقا گیلامرد تنها جای ِ که وقتی میام هنوز همون طور خوبه و پایدار ،اینکه دیر به دیر ام به روز شه طبیعی ِ چون گرفتاریا زیاد شده
    منظورم کلا دنیای وب نویسی بود
    دیگه هیچ کدوم از آدم های که مینوشتن و من دنبال میکردمشون نیستن و نمینویسن
    البته غیر از شما.
    وقتی میبینم کسی نیست کسی نمینویسه دلم میگیره.
    دوستای خیلی خوبی داشتم اینجا وب هاشونم واقعا جزو خوب ها بود…
    ولی حیف….

    گیل آمرد:
    سلام.
    منم دلم برای دوستان قدیمی تنگ میشه. برای همین میگم اگر فرصت کردید، بیشتر بیایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *