تجربه‌های کوچک زندگی

ویندوز سرخود!

چند روز پیش، ظاهر ویندوزم سرخود عوض شد! می‌دانید که یکی از بهبودهای ویندوز 10 نسبت به ویندوز 8 این است که کاشی‌های ویندوز را می‌توانید انتخاب کنید که روی صفحه بمانند یا حذف شوند و فقط وقتی دکمۀ آغاز (Start) را می‌فشارید ظاهر شوند.

اتفاقی که برای من افتاد، این بود که کاشی‌ها روی صفحه ظاهر شدند و همزمان، بسیاری از امکاناتِ عادی ویندوز (مثل minimize یا maximize کردن پنجره‌ها و…) نیز از میان رفتند. سرعت ویندوز هم کاهش یافت. حتی دکمۀ آغاز هم کار نمی‌کرد. تصویر زیر، وضعیتی است که برای ویندوزم پیش آمد.

 

چشم‌تان روز بد نبیند. همه کار کردم:

        تنظیمات: همه تنظیمات عادی و مثل همیشه بود.

        ویروس‌یابی: سیستم کاملا پاک بود.

        به‌روزرسانی: همه اجزای سیستم عامل، به‌روز بود.

        استفاده از فرمان sfc /scannow و فرمان‌های دیگر در قسمت powershell. همه چیز طبیعی گزارش شد.

        بازیابی (system restore): به دلیلی که نفهمیدم چه بود، کامل نشد.

خلاصه با چشمانی اشک‌بار و دلی اندوهناک (!) داشتم آماده می‌شدم تا سیستم را فورمت و ویندوز را دوباره نصب کنم که ناگهان تصمیم گرفتم به عنوان آخرین تیر ترکش، به اینترنت مراجعه و مشکلم را در موتور‌های جستجوگر، مطرح کنم.

نتیجه عالی بود! پیش از من، کس دیگری هم عینا همین مشکل را داشت و دیگران راهنمایی‌اش کرده بودند.

پایین صفحه، دست راست، کنار ساعت و تاریخ، در ویندوز 10، دکمه‌ای برای کارکردهای فوری وجود دارد که وقتی آن را بفشارید، نیم‌پنجره‌ای باز می‌شود و شما بسیاری از کارهای رایج و پرتکرار را می‌توانید به‌سرعت انجام دهید. یکی از این کارها، رفتن به حالت tablet یا به حالت رایانه‌های معمولی است!

 

اگر لپ‌تاپ شما هم مثل من، نمایشگر لمسی داشته باشد، این احتمال وجود دارد که موقع پاک کردن نمایشگر، ناخواسته، بخش «کارکردهای فوری» باز شود و انگشت‌تان به tablet mode بخورد. در این صورت، همه مشکلاتی که گفتم برای شما هم اتفاق خواهد افتاد و چاره‌اش این است که دوباره «کارکردهای فوری» را باز و دکمه حالت تبلت را خاموش کنید. به همین سادگی!

 

ملاقات با لیلی افشار

در یک فرودگاه بین‌المللی، پشت gate نشسته بودیم که دیدم فرودگاه دارد تکنوازی گیتار پخش می‌کند. چند ثانیه‌ بعد، احساس کردم کیفیت پخش موسیقی، بیش از انتظار است. سرم را برگرداندم، دیدم خانمی که چهره‌ای شرقی هم دارد، دو ردیف عقب‌تر از ما نشسته، بساط پهن کرده و دارد گیتار می‌نوازد.

عالی می‌زد. یعنی موسیقی کلاسیک را جوری با گیتار اجرا می‌کرد که احساس می‌کردی خود موتزارت یا بتهوون دارد برایت می‌نوازد. ذوق‌زده شدم و چند ثانیه‌ای از اجرایش را با گوشی ضبط کردم.

داشتم به مهارت نوازندگی‌اش فکر می‌کردم که ناگهان متوجه فیلم‌برداری‌ام شد و برخلاف انتظار من، با دلخوری پرسید چرا ضبط می‌کنی؟ به‌سرعت گوشی‌ام را خاموش و عذرخواهی کردم. افاقه نکرد! شروع کرد به داد و بیداد که فکر کردی من کیم؟ چرا بی‌اجازه ضبط کردی؟

رفتم جلو و برای اینکه خیالش را آسوده کنم، در حضور خودش فیلمی که ضبط کرده بودم را پاک کردم و گفتم خانم اتفاقی نیفتاده! پاک شد.

این هم افاقه نکرد و ایشان همچنان با صدای بلند به من اعتراض می‌کرد. خیلی ناراحت شدم. خواستم بگویم خانم شما در یک مکان عمومی دارید اجرا می‌کنید… من که در محفل خصوصی از شما فیلم نگرفتم که اینگونه شایسته تندی و برخورد قهرآمیز باشم… ولی این را هم نگفتم و رفتم جایی دورتر از آن خانم نشستم.

خانمِ نوازنده هم رفت در گوشه‌ای دور از دیگران نشست و به نوازندگی‌اش ادامه داد!

تازه وقتی دور شد، چهره‌اش را شناختم. تا آن لحظه دقت نکرده بودم. باورم نمی‌شد. سریع به اینترنت وصل شدم و صورتش را با تصاویر اینترنت مقایسه کردم. خودش بود. او «لیلی افشار» بود؛ نوازندۀ‌ ایرانیِ گیتار که تصویری به‌شدت مثبت از او در ذهن داشتم.

در اولین ملاقات حضوری‌ام با لیلی افشار، آن تصویر مثبت، کاملا خط خطی شد.

خدا به ایشان صبر بدهد.  

 

مردانی که چیزی کم دارند!

جای شما خالی! برای گردش به یکی از کشورهای عربی در خاورمیانه رفته بودیم. در این کشور، حدود 70 درصد از خانم‌ها بی‌حجاب و 30 درصد باحجاب بودند.

چیزی که برایم جالب بود، این بود که نه بی‌حجاب‌ها کاری با باحجاب‌ها داشتند و نه باحجاب‌ها برایشان اهمیت داشت که بی‌حجاب‌ها سربرهنه هستند.

از آن عجیب‌تر، این بود که مردانِ آن کشور، انگار چیزی کم داشتند. در مدتی که آنجا بودیم، حتی یک مورد ندیدم نگاه مردی، روی زنی فوکوس شود.

مردان به زنان همان‌طوری نگاه می‌کردند که به در و دیوار و درخت نگاه می‌کردند.

اینجا در ایران، مردها خیلی مرد هستند. اولا اجازه نمی‌دهند ناموس‌شان بی‌حجاب باشد و ثانیا در سوء استفاده جنسی از ناموس دیگران، لحظه‌ای درنگ نمی‌کنند.

اینجا در ایران، زن ایرانی به شنیدن متلک یا تحمل اندام کریه و کثیف مرد نامحرم در تاکسی عادت دارد. اینجا اگر مردی با نگاه شهوت‌آمیزش زن بدحجاب را بیازارد، تقصیر زن است که بدحجاب است. اگر آن زن باحجاب باشد، تقصیر کسی نیست. باید تحمل کند.

آنجا زنانی را دیدم که حتی از عرف جامعه هم کمی بازتر پوشیده بودند، اما مردان جامعه… چیزی کم داشتند.

6 ديدگاه در “تجربه‌های کوچک زندگی

  1. سلام
    ویندوز سیستم من ام در محل کارم ویندوز ۱۰ بود واقعا خوب بود و راضی بودم البته جز اینکه نمیتونستم به پروتال بیمه وصل شم و نرخ بگیرم مشکلی نداشت که البته اونم فکر میکنم مشکل از مرورگر بود نه ویندوز ولی خب جناب متخصص سیستم های ما به جای حل مسئله صورت مسئله رو فوری پاک کرده و ویندوز سون ریخت ….فقط پول مفت میگیرن….. 😣

    متاسفانه چشم و دل مرد های ایرانی سیر نیست،اگه درک میکردن که همون طور که به ناموس مردم نگاه میکنن و نظر دارن یکی ام پیدا میشه که مزاحم ناموس اونا میشه نصف مشکلات حل بود!!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *